.png)
Drodzy Obywatele Królestwa Rothenburga,
Szanowni Przedstawiciele władz państwowych i samorządowych,
Dostojni Goście,
Rodacy w kraju i poza jego granicami!
Spotykamy się dziś, aby świętować naszą ojczyznę, uczcić jej historię i spojrzeć z odpowiedzialnością w przyszłość. Hasło tegorocznego Święta Narodowego brzmi: „Jesteśmy wspólnotą”.
To nie tylko uroczyste słowa. To przypomnienie, że siła państwa nie wynika wyłącznie z jego instytucji, gospodarki czy infrastruktury. Największą siłą Rothenburga są ludzie oraz więzi, które ich łączą.
Żyjemy w czasach szybkich zmian. Rozwój technologii, niepewność gospodarcza, konflikty międzynarodowe, kryzys klimatyczny i rosnąca dezinformacja wpływają na nasze codzienne życie. Wielu ludzi czuje się zagubionych, samotnych i pozbawionych wpływu na rzeczywistość. Coraz częściej dzielą nas poglądy, pochodzenie, wiek, miejsce zamieszkania czy sytuacja materialna.
Właśnie dlatego tak ważne jest, abyśmy pamiętali: jesteśmy wspólnotą.
Wspólnota nie oznacza, że wszyscy musimy myśleć tak samo. Nie wymaga rezygnacji z własnych przekonań ani tradycji. Jej siłą jest różnorodność połączona wzajemnym szacunkiem i odpowiedzialnością za dobro wspólne.
Potrzebujemy dziś umiejętności rozmowy. Musimy nauczyć się słuchać także tych, z którymi się nie zgadzamy. Różnica zdań nie może prowadzić do pogardy, a debata publiczna nie może zamieniać się w walkę, w której przeciwnik przestaje być człowiekiem. Słowa mają moc budowania, ale także ranienia. Wolność wypowiedzi zawsze powinna iść w parze z odpowiedzialnością.
Wspólnota oznacza także solidarność. Siły państwa nie mierzy się jedynie wzrostem gospodarczym, liczbą inwestycji czy długością nowych dróg. Miarą jego dojrzałości jest również to, jak traktuje osoby starsze, chore, samotne, ubogie i znajdujące się w kryzysie.
Nie możemy pozostawić nikogo na marginesie. Żadne dziecko nie powinno dorastać bez nadziei na dobrą przyszłość. Żaden człowiek nie powinien czuć się niepotrzebny. Państwo ma obowiązek pomagać, lecz nawet najlepsze instytucje nie zastąpią ludzkiej życzliwości, obecności i prostego pytania: „Czy mogę ci pomóc?”.
Wspólnota potrzebuje również prawdy. Dezinformacja osłabia zaufanie obywateli do instytucji, mediów, nauki i do siebie nawzajem. Dlatego tak ważne są rzetelna edukacja, odpowiedzialne dziennikarstwo i krytyczne myślenie. Każdy z nas powinien mieć odwagę zatrzymać się przed przekazaniem dalej niesprawdzonej wiadomości.
Wspólnota nie może istnieć bez zaufania.
Musimy również mądrze korzystać z nowych technologii. Sztuczna inteligencja, automatyzacja i cyfryzacja mogą rozwijać edukację, służbę zdrowia, administrację i gospodarkę. Nie możemy jednak dopuścić, aby postęp odbywał się kosztem człowieka. Technologia ma nam służyć, a nie nas dzielić, wykluczać czy odbierać nam poczucie bezpieczeństwa.
Naszą wspólną odpowiedzialnością jest także troska o środowisko. Ziemia, lasy, rzeki i powietrze nie należą wyłącznie do nas. Zostały nam powierzone, abyśmy przekazali je przyszłym pokoleniom. Ochrona przyrody nie jest przeszkodą dla rozwoju, lecz warunkiem jego trwałości.
Bezpieczeństwo Rothenburga zależy nie tylko od sprawności służb i instytucji. Zależy także od jedności społeczeństwa. Państwo, którego obywatele sobie nie ufają, jest łatwiejsze do osłabienia. Państwo, którego mieszkańcy potrafią współpracować, pozostaje silne nawet w obliczu poważnych kryzysów.
Dlatego musimy wzmacniać nasze lokalne wspólnoty: rodziny, szkoły, miasta, gminy, zakłady pracy, organizacje społeczne i sąsiedztwa. Ojczyzna nie jest jedynie nazwą na mapie. Zaczyna się tam, gdzie człowiek czuje, że jest u siebie i że jego los nie jest obojętny innym.
Dziękuję wszystkim, którzy każdego dnia służą naszej wspólnocie: nauczycielom, lekarzom, pielęgniarkom, ratownikom, żołnierzom, funkcjonariuszom, pracownikom, przedsiębiorcom, rolnikom, naukowcom, samorządowcom, wolontariuszom i społecznikom. Dzięki waszej pracy Rothenburg może wspólnie budować przyszłość.
Szczególne słowa kieruję do młodych. Nie pozwólcie sobie wmówić, że pojedynczy człowiek nie może niczego zmienić. Każda wspólnota rozpoczyna się od decyzji konkretnych osób: aby działać uczciwie, reagować na krzywdę, angażować się i brać odpowiedzialność za swoje otoczenie.
Drodzy Rodacy!
Przed nami wiele wyzwań. Nie rozwiążemy wszystkich problemów od razu. Możemy jednak zdecydować, w jaki sposób będziemy przez nie przechodzić: osobno, w lęku i wzajemnej nieufności, albo razem, w duchu solidarności i odpowiedzialności.
Wierzę, że wybierzemy wspólnotę.
Jesteśmy wspólnotą, gdy troszczymy się o najsłabszych.
Jesteśmy wspólnotą, gdy potrafimy ze sobą rozmawiać.
Jesteśmy wspólnotą, gdy bronimy prawdy.
Jesteśmy wspólnotą, gdy dbamy o przyszłość kolejnych pokoleń.
Jesteśmy wspólnotą, gdy dobro drugiego człowieka staje się częścią naszego własnego dobra.
Niech żyje Królestwo Rothenburga!
Boże, błogosław Rothenburg i wszystkich jego mieszkańców!
